Noir et Blanc

2011-09-19T15:48:00.000-07:00

Those who believe in me , make me stronger. Those who don't believe in me also make me stronger.

2011-07-27T11:11:00.000-07:00

دنیای ترسناکیست

درست عین ملودی زیبایی که در پس آن هارمونی های دیسو نانس بی توجه و سرکش می آیند , گه می زنند و می روند

و خالقی که هدفش دیگر خلق زیبایی نیست

چه بر سر ما آدمیان آمده ؟

سرانجام این راه بی برگشت چیست ؟

صلح هم دیگردیسونانسی بیش نیست... ه

2011-07-27T10:42:00.000-07:00

ریتم های وحشیانه ی پرستش بهار ستراوینسکی

افکاری که وحشیانه دیواره ی مغزم را می خراشند و آرام نمی گیرند

تنهایی و انزوایی که با چهره ی هراسناک روبروی آینه عاشقانه به انتظارت نشسته

و من که نگران از سرنوشت مجهولم بی صدا فریاد می زنم

مرا قربانی نکنید

و صدایی که از لابلای پنج ها و هفت ها و دو ها و در کسر زمانی کوچکتر از حد درکم می گوید

ما بهترین ها را برای خدایانمان قربانی میکنیم

مرگ را ببوس و تقلا نکن

پیش از سکوت مرده ای

2011-07-26T12:43:00.000-07:00

...مگر شراب امان رهایی دهد

ما متفاوتیم

پی قیاس مباش

ما متفاوتیم

دنیا را بوسه برد و آزادی

ما را غم

در عاشقی و صبوری مثال نداریم

آری

اما مگر سهل است

دوری

راه گریزی نیست ما را

بساز و نسوز

که ساختن و سوختن هنر نیست

2010-03-18T14:27:00.000-07:00

یه پایان کوبنده همیشه آغاز کردن رو سخت میکنه. باید ازش پرهیز کنم. باید بیشتر بنویسم. برای خودم. برای تو.

2010-03-18T14:01:00.002-07:00

انگار همیشه وقتی پیچیدگی هایی در ذهنم دارم نیاز به نوشتن پیدا می کنم. حرف هایی هست که آدم دلش میخواد برای همیشه ثبتشون کنه و نیاز داره یه روزی برگرده و به اونی که بوده دوباره نگاه کنه و داشته ها و نداشته هاشو مرور کنه.

وقتی مداوم نمی نویسی نوشتن خیلی سخت میشه. انگار هر بار که شروع به نوشتن میکنی باید جبران ننوشتنهات رو هم بکنی و این شروع رو سخت میکنه. از کجا باید گفت چجوری باید گفت و چقدر و چرا ؟

نقطه ای که الان توش قرار دارم شبیه به یکی از همون تپه های پر برفه که یکی بعد از دیگری جلوت سبز میشن و انگار تا بی نهایت ادامه دارن . نه میتونی عقب بری و نه میتونی بدویی . سنگینم و بی صبر. خودم رو برای وضعیتی که توش هستم به هیچ وجه مجهز نکرده بودم . بیشتر از 8 ساله که می خوام خودم رو در چنین وضعیتی ببینم. البته نه دقیقا تو این نقطه . یه کم جلوتر. بعد از تمام این سال های صبر و انتظار بالاخره موقعش رسید وانجامش دادم و خودم رو برای تمام عواقبش آماده کردم بجز این صبر لعنتی.

2009-12-21T12:49:00.000-08:00

این شب یه کم بلندتر ... کنسرتو ویلن سیبلیوس و پیکی که به سلامتی سلامتی ، طبیعت و تو می نوشم . البته به شرط اونکه موقع شیفت تی گرفتن اشتباهی نره روی آر و بشه ریال. البته میشه به سلامتی ریال هم نوشید چرا که نه.

تو این فکرم که تو مستی چه ها که نمیشه خلق کرد. وقتی با خودت تعارف رو میزاری کنار و هر اونچه توت میجوشه رو بیرون میکشی ، البته به شرطی که اون چیز یه کنیاک غلیظ تند و تیز نباشه که 2 پیک خوردنش دخلتو بیاره و مجبور شی شونصد تا حرفو تایپ کنی و پاک کنی تا بالاخره درسته رو بنویسی

باید یه بار امتحانش کنم

همین الان دست به کار میشم

به سلامتی

2009-10-15T13:44:00.000-07:00

من ، زاده ی مردی رنجور و زنی کینه جو، کوهی شده ام از ناگفته هایی که برایشان پایانی نیست

کوه به من گفت که ظرفی باید بود بی ظرفیت . که پر شدن توهمی است بی حاصل . گفت بالا برو و از ایستادن نهراس

چشمهایت را ببند و به تصور پایان یافتن ظرفیت تسلیم شو ... تسلیم شو و ضعف را در آغوش بگیر

با ضعف بیامیز . بشناسش و خودت را به دستانش بسپار . درد همیشه بد نیست . تا سر حدش را بنوش

...

من کوهی شده ام از درد . کوهی شده ام از فریاد و از عجز. سکوت میکنم در برابر زشتی هایی که حتی باورشان سخت می آید . باور ! در رگهایم نفوذ کرده اند و تو سعی در باورشان داری

...

درسی از کوه آموختم . پر شدن توهمی است بی حاصل عزیز ... چشمهایت را که باز کنی دیگر ضعف را در بسترت نخواهی دید

بستر تو ارتفاعیست که پیمودی تا به این اوج برسی

باورش کن و جام قدرت را بنوش

بنوش به سلامتی این مرد رنجور و آن زن کینه جو

...

2008-07-27T00:59:00.000-07:00

صداها زیادن. سکوت گناهه و هر کسی خودش رو موظف میدونه که از این گناه دورت کنه. فکر نمیکنم هیچ چیزی تو دنیا وجود داشته باشه که به این شدت و قدرت خودشو بهت تحمیل کنه. از همه ور صدا میاد. از صدای آدم و حیوون گرفته تا کولر و ماشین و بوق و آب شیر و بهم خوردن ظرف ها و حتی صدای بدن خودم
بین این همه صدا ی ناخواسته گوش دادن به موسیقی گاهی حکم یه فرار رو داره تا تقدس و ستایش
من صدای درونم رو نمیشنوم . انقدر حرف میزنم و حرف میشنوم و پرت میکنم بیرون و میدم تو که صداهای درونم فشرده میشن و یه گوشه کز میکنن و فقط تماشا میکنن. ترجیح میدن خودشونو نشون ندن
نت ها میان و میرن و توی عمق فرو نمیرن انگار که میخوان بهت بگن به ما نیازی نداری و گوشهای تو برای شنیدن زیبایی تربیت نشدن
انقدر صدا توی گوشت هست که خلا یی برای جذب موسیقی درونت نیست
و تو میخوای بنویسی! چی میخوای بنویسی وقتی همه چیز رو در بدو تولد پرت میکنی بیرون؟ چی میخوای بنویسی وقتی اون بیرون صدا به صدا نمیرسه
تمپوی بالا . فورته فورتی سیمو.هارمونی های گوش خراش . عرقی که روی مغزت نشسته و با دوش گرفتن هم پاک نمیشه
هر چی بیشتر حرف بزنی آدم بهتری هستی . آدمهای بیشتری میان دورو ورت و بیشتر مورد قبول جامعه ی کثیفت هستی. هر چی صدات بلندتر باشه و سریعتر حرف بزنی معلم زبان بهتری خواهی بود و میتونی پول در بیاری و خرج کلاس پیانو و هارمونی تو بدی و خودت رو صرف موسیقی میکنی
شلوغ . خسته . احاطه شده
قبول . تحمیله . تمام اینها تحمیله و من اهل فرار نیستم
خودم چقدر به خودم کمک میکنم؟ چقدر به پایین اوردن تمپو و دینامیک و حل این آکوردهای نامیزون فکر میکنم که به تشدیدشون؟ م

2008-05-08T13:05:00.001-07:00

شاید خوشحال شی اگه بدونی دیگه به تو نیاز ندارم

در حقیقت دیگه نیاز به عشق ندارم

نیاز به این زندگی هم ندارم

نیاز به چیزی ندارم

فقط به یک چیز فکر میکنم

و ای کاش شهامت بیشتری داشتم تا میتونستم حداقل این فکرم رو عملی کنم

آره من فوق العادم

من فوق العادم

2008-05-03T14:14:00.000-07:00

I'm ill with a fever, I feel like a child

I lay in the dark 'til morning came.

It's so unoriginal

And I feel it worse at night

I know it's not terminal

But I'm near half-dead fright

And freezing cold.

But sooner than woke up

To find it all unchanged

I'll sleep through the day til the daylight ends.

Cos it's all so familiar

As it comes around again

The same taste to everything

The same unbroken chain

That still remains.

With morning I rise,

A dream that won't leave me,

You're sad, naked and pale

And you're reaching for the rail

...

2008-05-03T10:24:00.000-07:00

خونه ی ما اول دردش رو با ریختن گچ دیوارهاش اعلام کرد. حالا هم با گیر کردن و سخت بسته شدن تمام
درهاش . من خوب میفهممش و باهاش همدردی میکنم

من از این خونه هم تنها ترم

برای کی دارم اینو مینویسم؟ برای چی دارم مینویسم؟ تنها برای خودم و خودم ...و این احساس تنهاییم رو بیشتر میکنه
بزرگترین محبتی که میتونم در حق خودم بکنم اینه که دیگه سکوت کنم و حرفهام رو همون ته برای خودم نگه دارم

این بلاگ رو تعطیل نمیکنم

شاید روزی دوباره احساس کنم حرف زدن خوبه و میشه صادقانه از هر احساسی حرف زد و از کسی و چیزی نترسید

حرفهام مال خودم

دردهام هم مال خودم

خداحافظ

2008-04-29T13:37:00.000-07:00

تاریکی ، باخ ، تو

و این رنگ

برای یک مرد

2008-04-28T11:08:00.000-07:00

برای تو

تویی که چند وقته نیستی

چند بار آمدی و هر بار رفتی. و من هر بار با آمدنت تا لبه ی زندگی بالا آمدم و با تمام جانی که در بدن داشتم رقصیدم تا پر از خواستن شدم. خواستن این زندگی و خواستن تو. وجود تو تنهایی مرا از من نمیگرفت بلکه مرا به تنهاییم نزدیکتر میکرد. بودن با تو نیازم را به تنهایی بیشتر میکرد. نیاز به یادآوری تصاویری که برایم خلق میکردی در تنهایی هایم و نیازبه هم آغوشی با آنها. نیاز به شنیدن دوباره ی سکوتی که نگاهت و بدنت آن را میدرید و نیاز به سرمایی که یادآور گرمای تو بود

وقتی در آغوش تو بودم مرگ را میخواستم همانقدر که زندگی را میخواستم و این دو برای من تفاوتی نداشت

وقتی در آغوش تو بودم تو را میخواستم همانقدر که شاید هر چیز دیگری را میخواستم و این احساس بی نظیر ، یکی شدن با طبیعتی بود که در نظرش هیچ وجودی مستحق تر از دیگری برای دریافت عشق نیست و این احساس را هیچ کس و هیچ چیز دیگری به من نداد

به بودنت نیاز دارم. به تمام تو نیاز دارم. به نیمه ی روشن و تاریکت با هم . به سایه های وجودت نیاز دارم

زیباییت را که پشت رگهای برجسته ی گردنت پنهان کرده ای میبینم و از خودم میپرسم چطور هر بار توانستم رفتنت را بپذیرم

همه ی من مال خودم است و این من کامل را هر بار تماماٌ به تو هدیه دادم و هربار این من کامل را از دست دادم و دوباره ساختمش

بدون تو . بدون همه ی آنچه به من دادی و پس گرفتی

بدون توی کامل ،زندگی من کامل ، کامل نیست . میخواهم زیبایی هایم را به تو و فقط تو نشان دهم و همه ی آنچه را که در تنهایی ام ساخته ام برایت تعریف کنم. میخواهم من برهنه را ببینی و ترسهایت را کنار بگذاری و به من نزدیک شوی . برهنگی من تو را نیز برهنه خواهد کرد. و دیگر چیزی برای از دست دادن نخواهیم داشت

نه به تعهدت که به عشقت نیاز دارم. عشقی که آزادانه بیاید و برود و با رفتنش یک من دیگرم را نیز با خود ببرد و به من ساختن را بیاموزد
همیشه قدرت ساختن داشتم ، قدرت باروری . و این قدرت در من همواره برتر از قدرت نابود کردن بوده

...

نیاز دارم دست هم را دوباره بگیریم و با هم روی این زمین قدم بزنیم

نیاز دارم هوایی را نفس بکشم که مال هردوی ماست

قدرت من باش

با تو میتوانم بر سرهر آنچه مانع دویدنم میشود وحشیانه فریاد بکشم

با تو میتوانم از برهنگی خودم و این زندگی لذت ببرم و مست باشم بی آنکه اشتباه کنم

2008-04-28T09:11:00.000-07:00

گاهی بیزار میشم از زندگی با این آدما . همش سرزنش همش غر همش نا امیدی و انرژی های منفی . دِ بسه دیگه. لعنتی . بی نهایت عصبانیم

بعضی ها استعداد عجیبی تو انرژی گرفتن از آدم دارن و انگار از این کار لذت میبرن

آقا جون هر کی زندگی خودشو بکنه و انقدر آدمو انگشت نکنه

نمیشه؟

2008-04-24T15:53:00.000-07:00

دخترک عاشق
مشتت رو باز کن و چیزی رو که سفت تو دستت گرفتی رها کن
رها کن و بگذر
بگذر و فراموش کن
فراموش کن و دیگه به پشت سرت نگاه هم نکن
عشق تو از یک لحظه یک دنیا ساخته
تو این دنیا تنهایی یخ خواهی زد
همیشه بهترین رو خواستی .... ولی این بهترین تو نبود
میتونست باشه
ولی دیگه نیست

2008-04-22T11:44:00.000-07:00

خوشحالم کسی نیست بهت بگه چی داری میخوری ... درد داره وقتی کسی باورهای آدم رو بهم میریزه

2008-04-21T11:43:00.000-07:00

درک زنانگی

بلوغی میطلبد که هرزنی شایسته ی آن نیست

It's a hard life

2008-04-20T13:23:00.000-07:00

I don't want my freedom
There's no reason for living with a broken heart

This is a tricky situation
I've only got myself to blame
It's just a simple fact of life
It can happen to anyone
You win - you lose
It's a chance you have to take with love
Oh yeah - I fell in love
And now you say it's over and I'm falling apart

It's a hard life
To be true lovers together
To love and live forever in each others hearts
It's a long hard fight
To learn to care for each other
To trust in one another right from the start
When you're in love

I try and mend the broken pieces
I try to fight back the tears
They say it's just a state of mind
But it happens to everyone

How it hurts - deep inside
When your love has cut you down to size
Life is tough - on your own
Now I'm waiting for something to fall from the skies
And I'm waiting for love

Yes it's a hard life
Two lovers together
To love and live forever in each others hearts
It's a long hard fight
To learn to care for each other
To trust in one another - right from the start
When you're in love

Yes it's a hard life
In a world that's filled with sorrow
There are people searching for love in ev'ry way
It's a long hard fight
But I'll always live for tomorrow
I'll look back on myself and say I did it for love
Yes I did it for love - for love - oh I did it for love
-----
by Freddie Mercury

2008-04-20T10:57:00.000-07:00

ظرفیت بالایی برای تحمل درد به من داده شده و بعد از سالها آه و ناله تازه دارم متوجه این قضیه میشم . و بنا به قوانین این دنیا و عدالتی که با کمی دشواری قابل درکه میدونم که زندگی ساده ای هیچوقت نخواهم داشت

هر روز صبح که پا میشم صرفنظر از دردهایی که شب پیش روی پلکهام سنگینی میکردن پر از امید و پرازعشق به روزم سلام میکنم و اینم از خواص عجیب منه

فکر کردن به بدی یعنی بد فکر کردن و من هر روز صبح انگار که تازه متولد بشم، فقط هر اونچه که در ذاتم میجوشه رو با خودم به این دنیا میارم و اون چیزی نیست جز عشقی کودکانه به زندگی و ریه هایی سالم و سرزنده برای تنفس هوایی خنک و تازه

زندگی من چیزی برای درخشیدن نداره . از اوضاع مالی گرفته تا اوضاع خانواده و روابط احساسیم. همه و همه دلایل و بهانه های خوبی برای بد فکر کردن هستن یا در حالت بهترش فکر نکردن

چیزی که زندگیم درکنار درد تاحالا بهم بخشیده عشقیه که تو رگهاش جریان داشته ومن بارها و بارها اصرار به زدن این رگ داشتم تا درد رو فراموش کنم

فراموش نمیکنم که زمانی همین چند سال پیش چقدر از آدمها نفرت داشتم و برای درخشیدن چطور اونها رو پس میزدم و توی فکرم تحقیرشون میکردم و با فاصله گرفتن از اونها احساس قدرت میکردم

امروز ولی توی اتوبوس کنار زن میانسال چادر به سری میشینم که هیچ وجه تشابهی بین خودم و اون به ظاهر نیست اما از دیدن خطوط صورتش چنان احساس لذتی بهم دست میده که دلم میخواد زبون باز کنم و بهش بگم که میفهممش و این عشق رو یواشکی میذارم توی زنبیل خریدش شاید که موقع سبزی پاک کردن همراه با عطر سبزی وارد بدنش بشه و گرمش کنه

فکر نمیکنم نه اصلا فکر نمیکنم که زندگی کردن آسون باشه ، راههای زیادی برای آسون کردنش هست ، افسرده بودن و غصه خوردن یکی از این راههاست ولی خوب، اگر به کیفیت زندگی هم بخوایم فکر کنیم فکر نمیکنم راهی فوق العاده تر از عشق دادن وجود داشته باشه

یه زنبیل هم همیشه باید به همراه داشت

شاید که کسی خواست گرمت کنه

جادارهم باشه

2008-04-16T13:26:00.000-07:00

در حساب و کتابم که هر نفسی که در اتاقم میکشم چند می ارزد؟

اگر داشتم بهای آن را هم می پرداختم

2008-04-16T11:51:00.000-07:00

امشب به جنگی فرا خوانده شدم .آنهم بدون هیچگونه تجهیزاتی . برهنه و پر رو

خدا به خیر بگذراند

2008-04-16T11:39:00.002-07:00

سرانجام فصل پوست انداختن من هم فرا رسید . چه دردی دارد و چه تنها هستم در این درد

من جدیدی در راه است

نمیدانم دنیا چگونه از این من استقبال خواهد کرد

انتظار آغوش گرم ندارم . فقط مرا آنطور که هستم بپذیرد ، کافیست

شاید که به مذاقش خوش نیایم . فقط قدرم را بداند، کافیست

این من جدید بلد است بگوید "کافیست"0

2008-04-14T11:04:00.000-07:00

کنترل افکار ، کنترل، کنترل، جنگیدن ،کنترل ،خستگی ،کنترل ، جنگیدن، کنترل ، غم ،غم ،کنترل، کمک! کمک! 0

2008-04-10T11:53:00.000-07:00

زخم خورده ام و این زخم به این زودی ها نمیبندد

زندگی من زخمهایی بسیار بر پیکره ی خود دارد و نمی دانم با چه اعتماد به نفسی تا کنون زیباییش را باور داشته .همینقدر میدانم که زمان این رسیده که چشمانم را به روی دنیای سنگین و غم انگیز حقیقت باز کنم و هوایی را تنفس کنم که بوی زباله میدهد. رنگها در دنیایی که در آن میزیستم برهنه میرقصیدند و خود را و حشیانه به در و دیوار و صورت آدمها پرتاب میکردند اما وقت آن رسیده که لباسی برازنده به تن کنند و با عشوه گری میان آدمیان قدم بزنند و خود نمایی کنند. زیبایی هرگز برای من پدید آوردنی نبود. زیبایی یا وجود داشت یا نه . یا درک میشد یا نه. وقت آن رسیده که دست به خلق زیبایی بزنم و زیباییهایم را قابی بگیرم و بر تن و صورت آدمها میخکوبشان کنم. من دیوانه نیستم ولی دیوانگی را درک میکنم. دنیای من دیوانه بود و نترس. باکی از چشیدن نچشیده ها نداشتم. چون میپنداشتم بدترین طعم ها را میتوان چنان درک کرد که چنان نیستند. ولی وقت آن رسیده که کتابها بخوانم و اندرزها گوش دهم و دل را حتی به جویباری نسپرم تا ایمان بیاورم به طعمی که سزاوار چشیدن باشد. من ایمان نمی آوردم . من به هیچ چیز ایمان نداشتم جز به آنچه درونم بود.نه به آنچه احساسش میکردم که تنها به احساسم

صداقت مرده است .قبری باید کند . نمیدانم کدامین خاک پذیرای چنین قبری خواهد شد. اگر میتوانستم ، تلی ازخاکستر اجساد سوخته ی مردمانی جمع میکردم که از این فاجعه بی اطلاعند و وزن تن فاسد خود را به زمین تحمیل میکنند. آری ، میسوزاندمشان و و این قبر را در خاکستراین مردمان جای میدادم

در فکر قبری برای خود نیز هستم. من این هوا را تنفس نخواهم کرد.من جامه ای به تن رنگها نخواهم کرد. من قابی نخواهم ساخت . من به چیزی ایمان نخواهم آورد جز به آنچه درونم هست. من دل به این دنیای بالغ نمیدهم و تن خود را به دست تجاوز این مردمان نخواهم سپرد. اینها آلتشان از جنس سنگ است و سرد . قبری خواهم ساخت که مرا زیبا نگاه دارد حتی اگر دیگرگرمای آفتاب را با این جسم احساس نکنم.0

پایان

2008-04-08T12:26:00.000-07:00

دوست من

تو را نمیدانم اما در آفرینش من اشتباهی رخ داده .من استعداد انسان بودن نداشتم . من ساقه ی تردی باید می بودم که ازخمیدگی خود در برابر اندک نسیمی شرمگین نمیشد

شاید هم که درختی تنومند باید میبودم که نوازش دست کوچک کودکی را بر تنه ی قطور خود احساس میکرد و از ناتوانی خود برای پاسخ به این عشق آگاه بود

شاید هم که کاکتوسی باید میبودم تا برای درک عشق نیازی به لمس شدن نداشت

آری درآفرینش من اشتباهی رخ داده

من هرگز بزرگ نخواهم شد

یرای عشق من در دنیای بزرگ این آدم بزرگ ها پاسخی نیست

من هرگز بزرگ نخواهم شد

....

به یک گفتگوی عاشقانه نیاز دارم

شاید که باد مرا در آغوش خود بپذیرد و در اعماق تاریکی با من بیامیزد

شاید که نور در من آبستن شود و خاک در من ریشه کند

شاید که طبیعت مرا بخواهد

دنیا عاقل تر از انست که خود را وقف یک اشتباه کند

2008-04-07T13:28:00.000-07:00

من عمودیم و تو افقی؟

یا من افقیم و تو عمودی؟

بیا همدیگر را گول نزنیم

بیا به طبیعت اعتماد کنیم

من و تو تکلیف خودمان را ندانیم طبیعت که میداند

هیچ گیاهی افقی نمیروید

2008-04-07T12:39:00.000-07:00

دوست من

این درد تاوان خواستن است

این هم انتخاب من و توست

گاه دلم برای چریدن و خزیدن و تخم گذاشتن تنگ میشود

ولی خواستن چیز دیگریست

2008-04-07T12:27:00.000-07:00

من فهمیدم هیچوقت نباید پشیمون بود

2008-04-02T13:11:00.000-07:00

بودن تو دنیایی که تو هم هستی

دیدن چیزهایی که تو هم میبینی

شنیدن چیزهایی که تو هم میشنوی

احساس طعم و بویی که برای تو هم آشناست

لمس چیزهایی که تو هم لمس کردی

درک چیزهایی که تو هم درک میکنی

راه رفتن و فکر کردن به تو

تنفس هوایی که شاید از ریه های تو خارج شده باشه

شناور بودن تو فضایی که بدن تو رو احاطه کرده

گوش سپردن به سکوتی که میتونه سکوت تو باشه

حالی که میتونست آینده یا گذشته ای بدون حضور تو باشه ، بدون خنده های تو ، بدون گرمای تو ، بدون عشقی که بی دریغ به دنیا و آدماش میدی

بودن با تو ،برای تو ، بی هیچ واسطه ای ،بی هیچ لمسی

این تمام چیزیه که باید باشه و هست

و هیچ چیز قدرت گرفتن این رو از من نداره . حتی تو رفیق

شاید که من عاشق شدم

ولی این کلمه ی تو خالی و سنگین هم این قدرت رو نداره

2008-03-27T09:52:00.000-07:00

بیا و اغراق نکن. به اندازه ی یه فنجون خیلی کوچولو اشک ریختم و به اندازه ی یه فنجون خیلی کوچولوی دیگه اشک نریخته دارم

قیافه ی خودم رو که تو آینه میبینم از سماجت خودم برای خوشبخت بودن و احساس خوشبختی کردن خندم میگیره

نخیر عزیز من. نخیر

من برای شکست خوردن یا دقیقتر بگم احساس شکست کردن آفریده نشدم

فقط کمی نفرت، کمی خشم، کمی سرما منو سفت در آغوش گرفته و من خودمو تو این آغوش رها کردم. همین

پانوشت: نه بودن و نه نبودن. هیچکدوم مسأله نیست. مسأله احساس کردنه. احساس کردن

Self-Portrait

2008-03-26T11:21:00.000-07:00

امروز بابام بهم گفت یا پیشنهاد کرد یا توصیه کرد یا نصیحت کرد یا دستور داد یا تهدید کرد که حد خودمو تو زندگی پیدا کنم .حالا این که این قضیه چه ارتباطی به نارضایتی من از 32 مگابایت حافظه ی ناکافی برای عکس گرفتنم داره بماند

احتمالا یه ارتباطی با تقدیر و این صحبتا داره

مطمعن نیستم چند مگ یا چند گیگ یا چند ترا یا چند اگزا بایت برام تو آسمونا نوشته شده

فقط امیدوارم خدا هر چندوقت یه بار خودشو آپ تو دیت کنه

:اولین عکس با دوربین جدید خودم

2008-03-21T09:33:00.000-07:00

جریان و طبیعت دیگه وجود نداره

2008-03-20T13:25:00.000-07:00

عکاسی به من قدرت نزدیک شدن میده

و قدرت درک

درک زندگی و آدمهاش

درک زیبایی

طبیعی ترین نوع زیبایی

اصلاحیه

2008-03-20T13:14:00.000-07:00

راجع به جمله ی آخر پست قبلیم تردید دارم. شایدم که قوی تر از اونی باشم که فراموش کردن روش جنگیدنم باشه

من یک خائنم

2008-03-20T12:12:00.000-07:00

تلاش میکنیم فراموش کنیم ، به هزار شکل خودمون رو سرگرم کنیم ، خودمون رو قانع میکنیم ، خودمون رو گول میزنیم ، به خودمون دروغ میگیم ، حقیقت رو از خودمون پنهون می کنیم تا درد نکشیم. در نهایت انگار موفق میشیم. کم کم لبخند روی لبامون میشینه ، افکارمون متمرکز میشه و ذهنمون آروم

من همه ی این کارها رو کردم. کاریه که هر روز دارم میکنم . هر روز که از خواب بیدار میشم میجنگم تا شب. امروز هم

بعد از یک نبرد درونی روزانه گرفتم خوابیدم و یهویی تمام دردهایی که ازشون فرار میکنم توی خواب رو سرم فرود اومدن

از خواب که بیدار شدم احساس کردم بهم خیانت شده. حتی خودم هم با خودم صادق نیستم

انگار شادی من در بیداری دروغی بیش نیست

حقیقتی ساده

ضعیف تر از اونی هستم که فراموش کردن روش جنگیدنم باشه

86

2008-03-19T14:25:00.000-07:00

چند ساعت بیشتر از امسال نمونده.دلتنگم و غمگین. سال پیش درست این موقع دوستی کنارم بود که دیگه نیست

فکر میکنم کمی بزرگترشدم . دنیا هم .زندگی منو بیشتر میفهمه و این روزها گاه به گاه نوازشم میکنه... دلم میخواست این نوازش ها پایانی نداشت...0

2008-03-16T12:03:00.000-07:00

داستان، داستان دخترکیست که درک میکند. و شاید که آرزو داشت بیش از آنکه درک کند درک شود. درک کردن قسمتی از زندگی روزمره ی اوست.دم او بازدم دیگریست. و بازدم او در هوای بالای سرش ناپدید میشود

درک کردن پذیرفتن نیست. درک کردن آمیختن با وجود دیگریست و یکی شدن و تنها شدن با دردها و احساساتی که به وجود تو تعلق ندارند ومال تو نیستند و تو برای درآمیختن با آنها زاده نشدی. گاه انتخاب میکنی و گاه انتخاب میشوی که جسم و روانت را فدا کنی وآنرا به دیگری ببخشی تا تمامی احساسات و افکار سرریز شده ی زندگی خود را در آن جای دهد .احساسات و افکاری که جای زیادی برای آنها میبود اگر سلیقه ی بیشتری برای زندگی کردن به خرج داده میشد

وقتی اشتباه را درک میکنی اشتباه میشوی. اشکالی ندارد. مشکل وقتیست که بعد از آن درست را بخواهی درک کنی. به جایی میرسی که فقط ظرف گودی میشوی پر از افکار و احساسات متناقض که تمامی آنها را همزمان باهم زندگی میکنی. و وای به روزی که اینها سر ریز کنند

دخترک ساده دل، هیچ کس خود را فدای تناقضات تو نمیکند

دخترک احساس هایش خوب کار میکند و توانایی درک همه را دارد جز خودش

سیب

2008-03-14T12:24:00.000-07:00

مردی از کنار درخت گذشت . نگاهش به آن سیب قرمز افتاد... دست دراز کرد تا او را بچیند . صدای آوازی از دوردست آمد. مرد منصرف شد. آواز زیبایی بود

مرد دوم از کنار درخت گذشت. آن سیب را دید .دست دراز کرد اما نرسید. منصرف شد. سخت بود

مرد سوم از راه رسید. نگاهی به درخت انداخت . و به سیب ها. سیب را دید . دست دراز کرد تا او را بچیند اما منصرف شد. سیب کناری درشت تر بود

مرد چهارم آمد. بوی سیب او را مست کرده بود. دست دراز کرد و سیب را چید

او را بو کرد... چشمانش را بست و گازی زد ...قطره اشکی روی گونه ی مرد سر خورد

سیب را به کناری انداخت و رفت

2008-03-10T13:54:00.000-07:00

L o n e l i n e s s

2008-03-06T10:54:00.000-08:00

وای خدای من...احساس میکنم تمام احساساتم رو از دست دارم میدم...منی که از بروزدادن احساساتم هیچ وقت ابایی نداشتم و به وحشیانه ترین شکل بیرون میریختمشون و باعث رنجش آدما میشدم حالا به وحشیانه ترین شکل دارم توی خودم خفشون میکنم

از خونسردی خودم دارم وحشت میکنم

من آدم حساسی بودم. من ترس رو میشناختم. من حسادت رو میشناختم. من خشم رو میشناختم.من دلتنگی رو میشناختم.دارم تبدیل به یه سنگ میشم شاید...اونم قبل از مردنم...

چیزی که ازش همیشه وحشت داشتم

2008-03-04T08:01:00.000-08:00

مرد من حقیقتی برهنه ، بی رحم اما زیباست که روی بدنم سُر میخورد ، پخش میشود و به رگهایم نفوذ میکند...در حالی که خداحافظی بر لب دارد

2008-02-27T14:14:00.000-08:00

میخوان یه درخت دیگرم ببرن

چون کجه

درخت قشنگی نیست اما زندگی قشنگی کرده

یادمه من و مونا کوچولو که بودیم نامه ای نوشتیم و لای چیز نرمی پیچیدیم و توی تنه ی این درخت قایمش کردیم

نمی دونم چی نوشتیم اما میدونم خیلی مهم بود

درخت بیچاره ...تو چه دردها و چه فریادها و چه غمهایی رو در سکوتت تحمل کردی و حالا این آدمها میخوان ببرنت

چون تحمل ریزش این چند تا دونه برگ باقی موندتو ندارن

برات غمگینم ولی چه کنم

وقتی تصمیم گرفتی یه درخت شی حتما فکرشو کرده بودی

آکاردیون

2008-02-19T13:58:00.000-08:00

ای زندگی دیوانه دیوانه دیوانه

مدتهاست سرگرم تماشای بازیهای عجیبتم

گاهی اطراف اشکهای مردی میرقصی

گاهی روی لبهای دخترکی

تحسینت میکنم

با تمام دیوانگی هات

میبینی زیر شکمم چه تیری میکشه؟

جاکش

...

2008-02-01T11:42:00.000-08:00

بغض دارم

نمیدونم شونه هام چقدر طاقت سنگینی غمهاتون رو داره

شاید که رفاقت تحمل این وزنه

من از رفاقت شونه خالی نمیکنم اما یه لبخند پنهانی کافیه تا منو زیر این بار خورد کنه

Requiem For A Dream

2008-01-27T01:21:00.000-08:00

این دنیا هم خالق پریشان حالی دارد که رویایی در سر داشت
رویای او این نبود
من و تو را در رویایش دیده بود
و این کره ی سبزآبی سرشار از زندگی را
نه ... رویای او این نبود

وقتی دست به آفرینش برد چنان بیمناک بود که عشق را آفرید

چنان سخت که آب را آفرید
چنان تنها که سایه را آفرید

چنان کسل که رنگ را آفرید
چنان سنگین که پرنده را آفرید
چنان خاموش که صدا را آفرید
چنان غمگین که باران را آفرید
چنان ضعیف که طعم را آفرید
چنان ساکن که باد را آفرید
چنان زن که تو را آفرید
چنان مرد که مرا آفرید

او تخیل را نیافرید
تخیل هیچوقت آفریده نشده ... هیچوقت

او نفرت را نیافرید ... او مرگ را در رویایش ندیده بود
تا به حال کسی را در حال گریستن ندیده بود
آخ که چه دردی دارد
نه ...او درد را هم نیافریده بود

خالق مبهوت من
نشسته ای و تاسهای قرمزت را مدام روی زمین پرت میکنی
و با خود می اندیشی که شانس را هم هرگز نیافریده ای
چه به روز رویاهایت آمد؟

نه ! باور نکن

2008-01-23T13:31:00.000-08:00

آهای دخترک

به معجزه ی حماقت ایمان داشته باش

حقیقت یکی نیست... باور نکن

به تعداد تمام رویاهایت دنیاهایی هست که تو خلق میکنی

درخت هایی ، آدم هایی ، عشق هایی

زیبا خلق کن

حتی اگر مخلوقهایت تو را یک احمق بنامند

پر از خواستنم

2008-01-19T13:31:00.000-08:00

پر از خواستنم ... پر از خواستن

حتی اگر اشتباه باشم

حتی اگر اشتباه باشی

حتی اگر اشتباه باشد

نیاز به بلند شدن کوچکترین غباری نیست

تشنگی ام را پاسخی نیست

من پرم از خواستن

و اینگونه میخواهم

چنان شدید که تو را به سکوت وا می دارد

سکوت را بشکن

مرا بیدار کن

شاید که خوابی بیش نباشد

.....نگاه همچو من تشنه ی تو

آی زندگی

2008-01-14T23:39:00.000-08:00

چقدر بهم وقت میدی؟

چقدر بهم وقت میدی تا از احساسم به تو حرف بزنم؟

آی زندگی منو ببخش اگرصدای ضربان قلبم رو گاهی فراموش میکنم گوش بدم. منو ببخش اگر تا امروز لایق این ضربان نبودم و فقط حمّال خوبی بودم.0

احساس مسؤلیت سنگینی میکنم و این احساس سالهاست که داره آزارم میده .شاید تا امروز مسیر اشتباهی رو طی کردم. ولی تو نذار بیشتر از این گیج بخورم. تو میدونی من از چه جنسی ام و برای چی زنده ام. منم میدونم اما از بیراهه رفتن خستم. این بار سنگینه و وقت کم....0

میترسم از روزی که این قلب بایسته و من حرفهای نگفته ی زیادی با تو داشته باشم.0

نمیخوام درخت پر حرفی بشم. میخوام فقط توی سکوت بایستم و اجازه بدم باد با موهام بازی کنه....0

برای تو

2008-01-13T02:33:00.000-08:00

دوست داشتن رو بلدی ؟

میتونی دوست داشته باشی بدون اینکه به خودت نمره بدی ؟ بدون اینکه یه خط قرمز رو احساست بکشی یا بنویسی صد آفرین؟ میتونی لغزش احساست رو روی نوک انگشتات نگاه کنی و از افتادنش نترسی؟

میتونی همیشه پشت دیوار بایستی و از یه روزنه نگاه کنی؟ میتونی؟ میتونی جای نداشتن به خواستن فکر کنی؟ و احساس کنی که اون روزنه یک هدیه است؟ میتونی؟

مورچه ای که ازش برات گفته بودم میتونه. خیلی بهتر از من و تو .... چون با غرایزش نمی جنگه...0

می افته ... بالا یا پایین...0

برای مردی که عاشقانه دوستش داشتم

2008-01-12T00:23:00.000-08:00

او بولدوزرها را دوست داشت اما خودش را نه

وقتی دراز میکشید کتاب بیتل ها روی طبقه ی کتابخانه اش در مقابل چشمانش بود... ولی فقط دو نفر از چهار نفر را میدید...همانها که هنوز زنده بودند...0

میگفت میستی زیباترین ترانه ی دنیاست... قلب بزرگی داشت اما فراموش کرده بود زندگی کردن را... خندیدن را فراموش کرده بود ... بخشیدن رافراموش کرده بود ... خوابیدن رافراموش کرده بود ... و جنگیدن را ... فراموش کرده بود که روزی صد بار باید گفت به تخمم...0

روزی با او روی برفها نشستیم و چت بیکر گوش دادیم... من فقط صدای نفسهای او را میشنیدم... زیباترین ترانه ی دنیا بود.0.

آمده بودم این کتاب را به او بدهم و بروم ...کاش زیر آن نمیخوابید ...کاش هیچوقت زلزله نیاید.0

برای مردی هرگز دوستش نداشتم

2008-01-10T15:36:00.000-08:00

داری به چی میخندی؟ برای چی انقدر عصبانی هستی ؟ چی انقدر خوشحالت کرده؟ به چی داری فکر میکنی؟ چه آرزویی داری؟ وقتی سیری وقتی خسته نیستی وقتی نوشابتو خوردی وقتی مجلتو نگاه کردی چه آرزویی داری؟...حتی نمیدونم نگاهش میکنی یا می خونی... میدونم گاهی آواز میخونی ...شنیدم... همیشه یه چیز میخونی اونم به آلمانی ...ویولونت کو؟ امیدوارم نشکسته باشیش ...یادته؟ یادته یه روز برام زدی؟ آرشه نداشت یه سیمم نداشت...ولی تو زدی یادت نیست؟ من حتی یادمه که تم سمفونی 40 موتزارت بود. میدونم الانم میتونی بزنی ولی شاید دیگه ویولونتو پیدا نمیکنی.... همیشه هیجان عجیبی داشتم که بیام توی اتاقت و دنبال ویولونت بگردم...هیچوقت ولی پیداش نمیکردم ...چرا گاهی پیداش میکردم و تا میومدم صداشو درارم تو از راه میرسیدی و من از ترس فرار میکردم... آخه ازت میترسیدم ...هنوزم میترسم... تو پیر شدی و من نگران آرزوهاتم ...میترسم بری و یه روز ویولونتو پیدا کنم ... من بلد نیستم بزنم اما تو بلد بودی
خدای من تو بلد بودی

برای مردی که عاشقانه دوستش دارم

2008-01-10T14:44:00.000-08:00

بارون میاد ... به منظره هایی که به سرعت از مقابلم رد میشن نگاه میکنم ... نگاه میکنم اما نمیبینم... سبزها رو نمیبینم آبی ها رو نمیبینم... زردها رو ... قهوه ای ها رو ... حتی نارنجی هارو هم نمیبینم ... باد سردی روی صورتم لیز میخوره و یه قطره روی گونه ام جا میذاره... دستم رو از پنجره بیرون میبرم و منتظر میشم... توی آسمون انگار چیزی هست ...انگار..... کسی صدام میزنه... من میشنوم میشنوم اما گوش نمیکنم ..... - سیب میخوری ؟ - نه ...... هنوز منتظرم ... اون یه نوره یه نور قرمز ... من این قرمز رو میبینم....آره این قرمز رو میبینم...0

بارون میاد و باد دستم رو تاب میده ...... ولی هیچ قطره ای روی دستم نمیشینه...0

سه مرد

2008-01-10T14:12:00.000-08:00

به سه مرد فکر میکنم

به مردی که عاشقانه دوستش دارم

به مردی هرگز دوستش نداشتم

به مردی که عاشقانه دوستش داشتم

و به تو

شمارش معکوس

2008-01-07T13:50:00.000-08:00

یه آلارم قرمز با صدایی دهشتناک... یه آلارم قرمز ...صداش داره منو کر میکنه ...یه آلارم قرمز که میخواد بگه یلدا زندگی تصمیم گرفته تورو به خاک سیاه بنشونه...آماده باش ...آلارم قرمز... کم کم کنترل تمام چیزها رو از دست خواهی داد... افکارت ...اعمالت... احساساتت... کسی تورو باور نخواهد کرد کسی تورو درک نخواهد کرد و تو آروم آروم دور میشی پرت میشی گم میشی و هیچ کس حتی خودت علاقه ای به پیدا شدنت نخواهد داشت... سرم داره گیج میره ... نمیخوام زمین بخورم نه نمی خوام نمی خوام... این نور قرمز داره دیوونم میکنه ...من میترسم................. دیگه نمی خوام وجود داشته باشم من آماده ام.... شمارش معکوس.........0

جای خالی من

2008-01-05T04:34:00.000-08:00

میدونم خوب میدونم که جای من چند وقته که دیگه خالی نیست ؛

من اینو نه از صدات نه از نگاهت بلکه از بویی که دیگه احساسش

نمیکنم میفهمم...0

من یک زنم و زنانگی من حریص تر و وحشی تر از اونیه که جاشو به کس دیگه ای بده

ایکاش جای من نه با کسی که با احساسی قشنگتر و بزرگتر پر شده باشه

ایکاش با رفتن من نگاهی به در و دیوار دلت بندازی تا بفهمی فریادهایی که میزدم از رنج کندن تمام اون نقشهاییه که روی اونها حک شده...0